Kilka słów o naszej patronce

Maria Dąbrowska – z Szumskich ur. 1889r. w Russowie pod Kaliszem zm.1965r. w Warszawie, powieściopisarka, publicystka. Pochodziła ze zubożałej rodziny szlacheckiej, dzieciństwo i młodość spędziła w Kaliszu i jego okolicach. W 1908-13 studiowała w Szwajcarii i Belgii nauki przyrodnicze oraz socjologię i filozofię.

Następnie poświęciła się działalności społecznej i publicystyce na rzecz ruchu spółdzielczego. Od 1910r. publikowała artykuły w „Zaraniu”, „Prawdzie”, „Tygodniku Polskim”, „Społem”. W 1911r. wyszła za mąż za emigracyjnego działacza Polskiej Partii Socjalistycznej Mariana Dąbrowskiego. W 1913r. przebywała w Londynie jako stypendystka Towarzystwa Kooperatystów. Podczas I wojny światowej była związana z ruchem ludowym i niepodległościowym. Po odzyskaniu niepodległości pracowała w Ministerstwie Rolnictwa. Od 1917r. związała się na stałe z Warszawą.

Uzasadnienie wyboru pisarki na patronkę

Maria Dąbrowska należy do czołowych pisarzy polskich. Swoją powieścią „Noce i dnie” weszła w krąg pisarzy mających rangę światową. Humanistyczna i obywatelska postawa pisarki wobec życia, która wynika ze wszystkich jej utworów  jest godna naśladowania. Nie ustawała w działalności, która dążyła do polepszenia stosunków społecznych, a w szerokim pojęciu międzyludzkich. Zawsze gotowa była iść z pomocą potrzebującym, co niejednokrotnie udowadniała czynem.

Literaturę pojmowała jako swoistą sztukę słowa, która powinna służyć przekazywaniu ważnych treści społecznych i moralno – wychowawczych. Dąbrowska jest bliska każdemu czytelnikowi dzięki prostocie i jasności słowa, poruszanym problemom i ukazywanym bohaterom, którzy patrzą na świat oczami prostego, przeciętnego człowieka. Pokazywała również bogactwo życia duchowego swoich bohaterów, dając tym wyraz szeroko pojętemu humanizmowi. Spółdzielczość – to osobny wielki rozdział w twórczości autorki „Nocy i dni”. Pojmowała ją w duchu idei Edwarda Abramowskiego.

Spółdzielczością  zajmowała się Dąbrowska właściwie przez całe życie. Napisała wiele artykułów, rozpraw i broszur propagujących idee spółdzielczości . Problemu tego nie pominęła również i w twórczości literackiej. Była zawsze obecna tam, gdzie chodziło o sprawy spółdzielcze.

Szkoła realizuje ideę spółdzielczości, którą propagowała pisarka i stąd postać jej powinna być bliska naszej młodzieży, ponadto wiele miejsca poświęciła M.Dąbrowska w swej twórczej pracy problemom wsi polskiej. Ukazywała życie ludzi współczując ich niedoli, np. w „Ludziach stamtąd” czy przedstawiając ich problemy w nowym ustroju Polski Ludowej, jak w „Na wsi wesele”, wtedy gdy pisarze polscy starali się unikać niewygodnych tematów. Uczniowie naszej szkoły pochodzą właśnie w 80% ze środowisk wiejskich i dlatego też postać Marii Dąbrowskiej – wydaje nam się – jest bliższa naszej młodzieży niż inni pisarze.